لكن آن را به قصد يكى از غايات مستحبه آوردن مانعى ندارد . ودر اين حال ، نيت ندب وصفى نمىكند ، بلكه نيت مىكند ندب غائى را ، يا جهت ندب را ، يا قربت مطلقه را ، وبعد از اتيان آن به يكى از اين وجوه صحيحا ، اگر خواسته باشد با آن نماز كند مىتواند ، بلكه اگر آن غايب مستحبه را به عمل نياورد واقتصار كند بر غايت واجبه كه نماز باشد هم ، ضرر ندارد ، مثلا وضو مىگيرد به قصد قرائت قران ، لكونه مأمورا به ندبا ثم با آن قرائت نمىكند بلكه نماز مىكند . سؤال 42 : هر گاه نذر كند كه نماز صبح فردا را با وضوى جامع جميع مستحبات بجاى آورد ، سپس نسيان كرده وضوى غير جامع بسازد ومشغول نماز باشد ملتفت شود ، يا قبل از شروع در آن ، چه كند ؟ وهم چنين هر گاه بعد از نماز ملتفت شود ؟ جواب : اما هر گاه بعد از نماز ملتفت شود ، پس نماز صحيح است وچيزى بر أو نيست . واگر قبل از شروع در نماز ملتفت شود بعيد نيست وجوب ابطال وسر گرفتن آن به نحوى كه نذر كرده ، چون وفاى به نذر واجب است وآن ممكن است . واما هر گاه بعد از شروع در نماز باشد محتمل است وجوب مضى به همان وضو ، چون ابطال نماز حرام است . ومحتمل است وجوب ابطال ، مقدمة للعمل بالنذر ، چون كه عمده دليل ، بر حرمت ابطال نماز ، اجماع است ، وشمول آن ، مثل مقام را معلوم نيست ، ولذا جايز است ابطال در جمله اى از موارد ، مثل آن كه اتمام مستلزم ضرر مالي ، يا نحو آن باشد . بلى ، اگر اطلاق ، دليل بر حرمت ابطال بود ، جواز آن مشكل بود ، زيرا كه وجوب وفاى به نذر در صورتي است كه مستلزم محرمى نباشد . واحتمال جواز بنابر اين كه حرمت ابطال از باب اجماع باشد ، از جهت دعواي عدم شمول دليل حرمت است ، نه از باب مقدم داشتن دليل وفاى نذر بر دليل حرمت ابطال . از قبيل مقام است اين كه نذر كند كه در نماز صبح فردا مثلا سوره ( انا أنزلناه ) بخواند وفراموش نمود . سوره توحيد خواند ، كه اگر بعد از نماز است نماز أو صحيح است وعمل به نذر نشده ، بلكه محل آن فوت شده ، وكفاره هم لازم نيست . واگر در اثناى نماز باشد بعد از خواندن توحيد تماما ، بنابر اين كه ابطال عمل مطلقا حرام باشد نيز چنين است . واگر اجماع بر حرمت ، شامل مقام نباشد ، ممكن است ابطال نماز مقدمة للوفاء بالنذر . وهم چنين اگر در اثناى